Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Reünie Valuascollege Deel 3: Vera Tax

‘Ik was vooral geïnteresseerd in wat niet in de boeken stond’

Vanwege de grote reünie van het Valuascollege laat Venloos Verleden een aantal bijzondere ex-leerlingen uit de historie van deze scholengemeenschap aan het woord. Mensen die om een bepaalde reden meer zijn dan een voetnoot in de geschiedenis van hun school. In dit deel haalt Vera Tax herinneringen op aan haar periode op de middelbare school. De PvdA-wethouder koos als meisje uit Velden in 1984 bewust voor het Thomascollege. “Ik wilde naar de stad en bovendien sprak het gebouw mij enorm aan.”

LVF_040120150004Tax brengt dus een groot deel van de jaren 80 door op deze school. De sfeer en stijl van dat decennium zijn dan ook kenmerkend voor haar herinneringen. “Het was een tijd dat er allerlei subgroepjes waren: punkers, kakkers en de leerlingen die volgens de New Wave stijl gekleed waren. Ten opzichte van die groepen vond ik mijzelf erg gewoon en hoorde eigenlijk nergens echt bij. In mijn herinnering was dat in Velden niet en liepen alle mensen er ongeveer hetzelfde bij. Nee, ik heb me aan geen enkele groep geconformeerd, maar natuurlijk heb ik wel eens gedacht: moet ik nu ook met een Privata trui gaan lopen?”

Andere wereld

Als eerstejaars leerling was bij de start op het Thomascollege eigenlijk alles nieuw en imposant. “Wij kregen als brugklassers les in de gebouwen 400 en 600. Als we dan tijdens de middagpauze in de grote kantine belanden, was dat heel indrukwekkend. Wat ik mij daar nog van kan herinneren? De roze koeken en één grote rookwalm. Toen was het nog vrij normaal dat bijna iedereen rookte.” De vele indrukken in een nieuwe, andere wereld waren er volgens Tax zelf mede debet aan dat ze maar liefst
LVF_040120150001zeven jaar op het Thomascollege bleef rondlopen. Met een lach zegt ze: “Ja, ik ben twee keer blijven zitten. Mijn start was op het Atheneum, maar later werd ik teruggezet naar de HAVO.  Ik was met heel veel dingen bezig, maar vaak wat minder met het huiswerk. Er ging op die school echt een wereld voor mij open. Eigenlijk vond ik vooral alles interessant wat niet in de boeken stond. Het observeren van mensen was mijn favoriete bezigheid; daar had ik het heel erg druk mee. Iedereen had zijn eigen mening, maar zelf was ik vooral stil en eigenlijk best verlegen. Als iemand mij iets vroeg, kreeg ik al snel een rood hoofd.”

Creativiteit en inspiratie

Tax leerde vooral tijdens haar verblijf op het Thomascollege ook dat veel zaken anders konden of dat je ook zelf iets kon organiseren of oppakken. Ze was vooral geïnteresseerd in de creatieve vakken of docenten die haar inspireerden. “Klopt! Zeker de tekenleraar Frans van den Berken heeft mij enorm geïnspireerd. Hij kon zijn leerlingen echt uitdagen.” Ook voor haar docent Duits Louis Seelen had Vera Tax veel respect. “Het was geweldig hoe hij zijn lessen altijd weer boeiend wist te maken. Hij liet LVF_040120150003dan via een cassettebandje 99 Luftballons van Nena horen. Wij kregen de tekst voor onze neus en zo leerde Louis zijn leerlingen de Duitse taal.” Tevens was de bibliotheek een imposante plek die veel indruk op haar maakte. “Ja, die vond ik echt geweldig. En die mevrouw die daar zat; dat was echt het prototype Bibliothecaresse zoals je ze in films ziet. Zij zat op zo’n verhoging en keek heel streng. Dat maakte op iedereen veel indruk.”

Samen volwassen worden

Veel mensen die ze tijdens haar periode op het Thomascollege leerde kennen, behoren nog steeds tot haar vaste vrienden- of kennissenkring. “Al op de brugklas leerde ik een meisje kennen dat nu 30 jaar later nog steeds mijn beste vriendin is. Met haar ga ik ook samen naar de reünie toe. In principe is die hechte relatie heel logisch. Je wordt samen volwassen. Je maakt zoveel samen mee. Dat schept een band voor het hele leven.” Met haar klasgenoten maakte Tax tijdens haar periode op de middelbare school ook diverse tripjes. “Wij zijn in het voorjaar van 1989 in Berlijn geweest; dus een aantal maanden voor de val van de muur. Dat was heel indrukwekkend. Verder vond ik de stuntdag ook fantastisch. Die dag was bij LVF_040120150002ouderejaars in mijn ogen altijd al heel spectaculair. Wij kozen voor het thema gangsters en casino. Het galabal bij de Madsonclub was volgens mij het eerste bal in die stijl. Ik kan mij tenminste niet herinneren dat er eerder leerlingen van een school in galakleding iets organiseerden.”

Randstad

Hoewel haar verblijf dus zeven jaar duurde, keerde Vera Tax twee jaar later alweer terug op het Thomascollege. Deze keer als stagiaire voor de lerarenopleiding Tekenen en Handvaardigheid. “De conciërge had het niet eens in de gaten dat ik weg was geweest. Toen hij mij door de gangen zag lopen vroeg hij: ben jij hier nu nog steeds?” Die opleiding volgde ze in Sittard. Een vergelijkbare stad als Venlo. Tax wilde echter meer. Ze zocht iets wat de eigen omgeving haar niet kon bieden en koos zij bewust voor de Randstad. “Ik werkte in Utrecht en woonde in Amsterdam. Het heeft mij echter slechts een jaar gekost om er achter te komen dat die keuze zeker niet zaligmakend was. Om eerlijk te zijn: het viel gewoon tegen. Ik dacht toen: Venlo is veiliger en de woningen zijn er goedkoper. Bovendien: als ik op zaterdag door Amsterdam liep, zag ik echt geen bekende. Wandel ik door het centrum van Venlo dan tref je altijd wel iemand om gezellig samen koffie te drinken.”

Politieke carrière

Het was dus een bewuste keuze om terug te keren naar haar eigen stad. “Ik was nog wel altijd van mening dat Venlo mij te weinig te bieden had. De stad was mij te conservatief en voor mijn gevoel moest er iets veranderen. Rond die tijd waren er de eerste plannen voor een nieuw poppodium. Politici uit die periode (rond 2001-2002) vonden dat het gebouw maar onder het park moest komen; dan had niemand er last van. Toen dacht ik: dit gaat fout. Hier wil ik mij mee bemoeien.” In plaats van louter anoniem kritiek te spuien, trok Tax wel de stoute schoenen aan en stond ze aan het begin van haar politieke carrière. Ze was echter geen lid van een partij en had ook op geen enkele andere manier een mogelijkheid om invloed uit te oefenen. “Ik ben gaan rondkijken, gaan praten en onderzoeken. Zo kwam ik in gesprek met Hay Janssen en werd later lid van zijn partij, de PvdA.”

Een carrière-switch die niet gepland stond, was daarmee geboren. “Nee, op het Thomascollege zal nooit iemand gedacht hebben: die meid gaat later de politiek in of sterker: zij wordt wethouder. Ik zelf ook niet. Het is daarom leuk als ik nu oud-docenten tegenkom. Zij herkennen mij nog en maken dan wel eens een praatje. Mijn leraar Wiskunde tref ik nog wel eens bij de snackbar. Haha, wat was ik daar slecht in. Hij heeft ooit tegen mijn moeder gezegd: ik mag op een rapport niet minder dan een drie geven, maar anders kreeg Vera een twee. Dat maakt het zo bijzonder om elkaar nu toch weer te spreken en hij kan zien dat het toch goed met mij is afgelopen.”

Fotografie: Leon Vrijdag
Tekst: Rob Buchholz

[su_spacer]

Plaats een reactie

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.