Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Reünie Valuascollege Deel 2b: Jan, Hans en Maaike Oostdam

‘Het zorgen voor de mensen zit in de genen van het Valuascollege’

Vandaag het tweede deel van een bijzonder familieportret waarin drie generaties van de familie Oostdam herinneringen ophalen aan hun periode van de middelbare school. Hierin vertelt de huidige directeur van het Valuascollege hoe zijn carrière gestalte kreeg. Zijn dochter Maaike vertelt over haar ervaringen op deze school. Gezamenlijk kijken drie generaties specifiek naar de aspecten die dit onderwijsinstituut zo bijzonder maken.

Huidig campusdirecteur Hans Oostdam

Huidig campusdirecteur Hans Oostdam

Hoog niveau

Voor Oostdam bleef ondanks de gezelligheid toch het onderwijs het belangrijkste aspect; al biecht hij eerlijk op geen hardwerkende leerling te zijn geweest. “Ik kon van mezelf goed leren en het niveau was er gewoon ontzettend hoog. Veel docenten hadden een academische opleiding genoten. Door die omstandigheden was ik wel lui.” Vader Oostdam springt gelijk bij. “Klopt, bijna ieder jaar was de start van zijn schooljaar zwak. Zo had hij met Kerst een 5 op zijn rapport voor Duits. De docente, beter bekend als Mam Peters, zei toen tegen mij: dat zal hij nooit leren. Vervolgens gaf ik Hans drie maanden bijles en stond er met Pasen mooi een 7 op zijn rapport.” De lach op het gezicht van vader Oostdam verraad dat hij daar 35 jaar later nog steeds veel plezier in heeft. Hans: “Voor mij was een zes inderdaad voldoende. Zeker in de laatste jaren op het Marianum werd stappen steeds belangrijker. Wij gingen naar cafés op de Parade zoals ’t Vaat, maar ook naar De Gouden Tijger; die kroeg was toen net in opkomst bij de jongeren.

In het onderwijs

Dat hij later zelf schooldirecteur zou worden had Oostdam toen nog geen enkel moment verwacht. “Ik was bijzonder goed in Economie en ben ook die studie gaan volgen in Tilburg. Vanzelfsprekend kom je dan in het bedrijfsleven terecht, maar in 1987 ontmoette ik de conrector en oud-docent economie van het Marianum, Hans van Leth. Hij vroeg mij om twee maanden les te komen geven. Daar zou drie maanden salaris tegenover staan. Ja, in die tijd was dat nog mogelijk in het onderwijs. Ik was net klaar met studeren en zei daar vanzelfsprekend geen nee op. Het onderwijs beviel mij zo goed dat ik er eigenlijk niet meer ben weggegaan. Uiteindelijk ben ik directeur geworden. Eerst op de Hamert en nu dus hier campusdirecteur. Ja, het lesgeven mis ik wel eens. Leraar is echt een prachtig beroep. Wie weet sta ik ooit nog een keer voor de klas, maar nu is het niet te combineren.”

Nieuwe start

De jongste telg van de familie is de dochter van Hans Oostdam:

De jongste telg Maaike Oostdam

De jongste telg Maaike Oostdam

Maaike. Zij bracht haar middelbare schooltijd ook echt op het huidige Valuascollege door. Net zoals bij haar vader was haar keuze een bewuste. Van 2006 tot 2011 volgde zij de HAVO.  “Wij wonen in Baarlo en ik wilde daar weg; een nieuwe start maken. Dat kon ik op het Valuas. Ja, ik was de enige uit Baarlo Maar dat was alles behalve eng. Ten eerste zaten er meer kinderen uit andere dorpen, maar tevens beschikte onze groep over een fantastische mentor, Pia Graste. Die zorgde ervoor dat wij echt een klas waren, zonder kliekjes. Gezamenlijk hebben we, vanaf het derde jaar, de weg naar Plus Benders snel gevonden,” zo laat Maaike met een lach weten. “En als er meer tussenuren waren, gingen we met een aantal naar de stad, naar McDonald’s.” Een heel ander verhaal weer dan de ervaringen van haar vader en opa. Tijden veranderen, maar ook de aanpak van het onderwijs. De mentor speelde een belangrijke rol en liet blijken zich ook echt voor de leerlingen te interesseren. “Regelmatig waren er voortgangsgesprekken. Bovendien kregen wij na een aantal maanden de opdracht om een brief aan onze voormalige leraar van groep 8 te schrijven. Daarin stond dan wat ik van het Valuascollege vond, hoe het met mij ging, wat ik leuk vond en meer van dergelijke persoonlijke aspecten. Daar haalde de mentor weer veel informatie uit om ons nog beter te leren kennen.”

[su_spacer]

Vader Oostdam

Vader Oostdam

Geen bijles

Veel hulp of bijles heeft Maaike niet van vader Hans– die midden in haar periode op het Valuas tot directeur werd benoemd – gehad. “Dat was niet nodig. Ik deed alles zelf en had weinig moeite met de vakken. En nee, straf heb ik nooit gehad. Uiteindelijk heb ik zelfs voor het vak waarin ik het minst sterk was een 5.5 weten te scoren.” Nare opmerkingen dat haar vader directeur van de school was, heeft ze nooit gehoord. “Nee, ik was al onderdeel van de groep en de rest van de klas kende mij goed. Er werd dan ook nauwelijks over gepraat dat hij plots de baas van de school was.” Hoewel ze zelf naar de reünie van aanstaande zaterdag gaat, verwacht ze er niet heel veel ex-klasgenoten te zien. Ik denk dat er bij onze groep nog niet zoveel behoefte aan is. We zijn relatief kort van school, hebben nog veel contact via social media en zien elkaar nog regelmatig met uitgaan of op feestjes. Waarschijnlijk is die behoefte over een jaar of twintig anders. Maar volgens mij loopt er wel veel familie rond.”

[su_spacer]

De totale leerling

Waar zowel vader Oostdam, zijn zoon Hans en diens dochter het over eens zijn, is de typische sfeer van het Valuascollege waarbij de mens centraal staat. “Dat zorgen voor de mensen zit in de genen van deze school,” aldus de huidige directeur. “Het voormalige Thomascollege heeft met de broeders zijn basis in het geloof. Bij het Marianum waren de zusters van het Ursulineklooster in het begin van groot belang.” Volgens Jan Oostdam heeft de school ruim zestig jaar na zijn verblijf als leerling nog steeds een kwaliteitsstempel. “Als je toen op het Thomas zat, keken mensen toch een beetje tegen je op. Dat is eigenlijk decennia later nog steeds.” Landelijk staat de school ook hoog aangeschreven. Volgens de directeur heeft ook het huidige Valuas als doel meer te zijn dan een onderwijsinstelling. “Wij kijken naar de totale leerling. Een school is meer dan het geven van onderwijs. Daarom heerst hier ook een beetje een campussfeer. Dat komt mede door de sportvelden die op het terrein liggen. Sport is hier dan ook heel belangrijk. Veel van onze leerlingen spelen op latere leeftijd in het eerste van VHC of bij Handbal Venlo.” Maaike knikt bevestigend. “Ik kan me herinneren dat als ik ‘s morgens op school kwam voor de eerste les, sommige meisjes al van de handbaltraining afkwamen.”

Waar leerlingen in de periode van Jan Oostdam nog echt tegen de leraren opkeken, daar is de band in de loop der jaren vanzelfsprekend minder streng geworden. Het respect voor de docent en bij leerlingen onderling is altijd gebleven. “Natuurlijk was er wel eens een opstootje,” zo laat Maaike weten. “Maar ik heb in die vijf jaar op deze school nooit extreme dingen meegemaakt.” Volgens Hans Oostdam ligt er voor hem de belangrijke taak om de school door een deel van de 21 eeuw te loodsen. “De ontwikkelingen in de maatschappij gaan steeds sneller en er zijn veel belangrijke vraagstukken waar wij als school mee te maken krijgen. Daarin ligt voor mij de uitdaging voor de komende jaren.”

Fotografie: Leon Vrijdag
Tekst: Rob Buchholz

[su_spacer size=”10″]

  1. Marijke Bocken Reply

    Beste meneer Oostdam, beste Hans,
    Wat een leuke verrassing was het om vanavond bij de rijdende rechter te zien dat een oud- mentorleerling van mij inmiddels directeur is geworden van het Valuas/ Marianum.
    Ik weet niet of je je mij nog voor de geest kunt halen. Ik was lerares Engels en ik ben een jaar mentrix van jou geweest.
    Ik heb na mijn 4 jaar op Marianum nog 34 jaar lesgegeven aan het Candea College te Duiven en ben sinds 1 januari 2015 gestopt met werken na 41 jaar met veel plezier voor de klas en 23 jaar als decaan.
    Ik kan mij jou nog goed herinneren als ( ik meen )2e klasser ?
    Ik wens je veel succes met de uitspraak van de rijdende rechter. Daar kunnen jullie niet zoveel mee, lijkt mij.
    Verder natuurlijk ook veel succes in je verdere loopbaan als directeur.
    Met vriendelijke groet,
    Marijke Bocken.

Plaats een reactie

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.