Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Reünie Valuascollege Deel 2a: Jan, Hans en Maaike Oostdam

‘Van De Gaaspiemel mochten wij niet met de gasslangen spelen’

Vanwege de grote reünie van het Valuascollege laat Venloos Verleden een aantal bijzondere ex-leerlingen uit de historie van deze scholengemeenschap aan het woord. Mensen die om een bepaalde reden meer zijn dan een voetnoot in de geschiedenis van hun school. In het tweede deel een bijzonder familieportret waarin drie generaties hun herinneringen ophalen.

LVF_032920150012

De oude gevel van het Valuascollege

De huidige directeur van het Valuascollege, Hans Oostdam, vertelt samen met zijn vader Jan en zijn eigen dochter Maaike over toen en nu, maar zeker ook over het menselijk aspect dat altijd van groot belang is geweest. Vanwege het bijzondere feit dat hier drie mensen aan het woord zijn, is dit verhaal opgesplitst. Vandaag het eerste deel, morgen het vervolg.

Goede resultaten

Jan Oostdam was afkomstig van de MULO voordat hij in 1948 op het Thomascollege aan de HBS begon. Een traject dat de vader van de huidige directeur een voorsprong gaf op veel andere leerlingen. “Er was toen nog onderscheid tussen de Gymnasiasten en de jongens die het HBS volgden. Maar op het gebied van talen en een vak als Boekhouden had ik zeker een voorsprong. Bovendien hadden wij op het HBS te maken met veel kinderen uit de dorpen. Daar was zeker direct na de oorlog nog weinig vertier. Dus het enige wat ze konden doen was leren, leren en nog eens leren. In een dergelijke sfeer pep je elkaar op en worden de resultaten vanzelf beter. Daar heb ik uiteindelijk veel baat bij gehad.”

LVF_032520150011

Drie generaties Oostdam

De Gaaspiemel

Hoewel Oostdam Senior in een periode naar de middelbare school ging waar nog veel respect heerste voor de leerkrachten en broeders was ook toen het uithalen van kattenkwaad zeker geen uitzondering. Met stralende ogen en een grote grijns om zijn mond lepelt hij zonder al te veel moeite één voor één de namen en bijnamen van zijn voormalige docenten met bijbehorende anekdotes op. “Ik was slecht in wiskunde en Pukkie van Oosten gaf mij zelfs thuis bijles. Dat mocht niet baten. Ik scoorde nooit hoger dan een vier. Wie er verder nog meer les gaven? De Plaat van Janssen, de Clim van Jennen, de Sjeng van Heraets, de Kuit van Pas en ja hahaha… de Gaaspiemel.” Een naam die om uitleg vraagt. “Er waren in die tijd nauwelijks mensen die de kennis hadden om goed les te geven in natuur- en scheikunde. Apotheker Janssen kwam daarom één keer in de week een aantal uren naar het Thomascollege. In het scheikundelokaal waren vanzelfsprekend flesjes, buisjes en gasslangen te vinden. Niemand mocht daar van hem aan komen, maar dat was natuurlijk tegen dovemansoren. Zo is die naam van De Gaaspiemel ontstaan. Vanzelfsprekend rotzooiden wij ook met de flesjes. Als we dan in het volgende uur in een andere les zaten, klonk er plots een luide knal uit dat lokaal en lagen wij blauw van het lachen.”

In het oude gebouw van het Valuascollege zijn veel elementen van vroeger bewaard gebleven

In het oude gebouw van het Valuascollege zijn veel elementen van vroeger bewaard gebleven

Streng

Toch was de sfeer eind jaren 40, begin jaren 50 over het algemeen streng en hadden leerlingen veel respect voor de docenten. Dat begon volgens Jan Oostdam zeker bij Rector Nieuwhoff het geval. Die zorgde dat er veel orde heerste. “Leerlingen mochten alleen lid zijn van katholieke sportverenigingen als Venlosche Boys. Bovendien was het voor kinderen die direct in de buurt woonden verplicht om iedere ochtend de mis in de kapel bij te wonen. Rector Nieuwhoff wist precies wie er niet was. Voor die leerlingen volgde op woensdagmiddag een speciale strafexpeditie: het overschrijven van artikelen uit de Volkskrant. Verder mocht er natuurlijk geen enkel contact zijn met het andere geslacht. Aan de overkant van het Thomascollege was de MULO voor meisjes en de Huishoudschool gevestigd, maar het maken van afspraakjes was ten strengste verboden. En vastelaovend vieren? Nee, dat kon ook echt niet. Om ons daarvan te weerhouden, organiseerde de school zelf vier dagen lang diverse activiteiten zoals dam- en schaakwedstrijden. Ja, daar ben ik braaf naar toe gegaan.” De datum van zijn diploma-uitreiking staat Jan Oostdam nog helder voor de geest: 17 juni 1951. “Een aantal van mijn kleindochters, waaronder Maaike, hebben later op ongeveer dezelfde datum hun diploma in ontvangst mogen nemen. Dat ervaar ik telkens weer als een bijzonder moment.”

Oude lokalen hebben een nieuwe functie gekregen

Oude lokalen hebben een nieuwe functie gekregen

Experimenteren

Ongeveer 25 jaar later startte de middelbare schoolcarrière van zijn zoon: Hans Oostdam. Hij koos bewust voor het Marianum. Waarom eigenlijk? “Het was een vrij nieuw gebouw en dat sprak mij enorm aan.” De huidige directeur van het Valuascollege maakte de juiste keuze want hij kijkt met zichtbaar genoegen terug op deze tijd. “Ja, absoluut. Er zaten 1100 leerlingen, maar iedereen kende elkaar. Eigenlijk heb ik alleen maar mooie herinneringen aan die tijd. Omdat je zoveel mensen kende, was er altijd wel ergens een feestje. Natuurlijk waren die deels experimenteel. Het is een periode waarin je de eerste biertjes drinkt. Nee, aan softdrugs heb ik nooit meegedaan. Zulke wilde feesten waren er ook niet.” De stuntdag staat Oostdam nog helder voor de geest. “Wij hadden ervoor gezorgd dat er die dag geen les gegeven kon worden. Een deel van de school was door ons afgesloten en de gang naar de docentenkamer stond vol met bekertjes water. Ik denk wel 2000. Er kon echt niemand door. Ondertussen zaten wij lekker buiten op het grasveld in tenten te kamperen.”

[su_spacer size=”10″]

Morgen volgt het tweede deel van de familie Oostdam. Hierin vertelt de huidige directeur hoe zijn carrière gestalte kreeg. Zijn dochter Maaike vertelt over haar ervaringen op het Valuascollege. En gezamenlijk kijken drie generaties specifiek naar de aspecten die deze school zo bijzonder maken.

Fotografie: Leon Vrijdag
Tekst: Rob Buchholz

[su_spacer size=”10″]

Plaats een reactie

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.