Oops! It appears that you have disabled your Javascript. In order for you to see this page as it is meant to appear, we ask that you please re-enable your Javascript!

Reünie Valuascollege Deel 1: Petra Lebesque-Billekens

‘Mijn zwangerschap was geen probleem, maar vanwege het huwelijk moest ik van school af’

Vanwege de grote reünie van het Valuascollege laat Venloos Verleden een aantal bijzondere ex-leerlingen uit de historie van deze scholengemeenschap aan het woord. Mensen die om een bepaalde reden meer zijn dan een voetnoot in de geschiedenis van hun school. De aftrap is vandaag voor Petra Lebesque-Billekens. Zij behoorde tot de eerste groep van 37 meisjes die in 1967 tot het Thomascollege werd toegelaten.

Lebesque behoorde tevens tot de laatste lichting van het HBS voordat een jaar later de Mammoetwet van kracht werd en deze naam veranderde in het VWO. “Ik was afkomstig van de Familieschool (voorheen Mariaschool). Daar zaten toen nog alleen maar meisjes. De stap naar het voortgezet onderwijs was al spannend, maar het feit dat wij de eerste groep waren die tussen de jongens terecht kwam, gaf deze stap natuurlijk een extra dimensie. Ja, wij waren met 37 meiden. En dat tussen 650 jongens! Nee, niemand viel ons lastig, maar wij werden ook geen moment in de watten gelegd. Toch liepen wij er als prinsessen rond. Maar het was ook voor de jongens, zelfs die van de hogere klassen, een heel aparte ervaring.”

LVF_032520150006

Petra Lebesque-Billekens

Kleding

De 37 dames werden vanzelfsprekend niet in één klas geplaatst, maar verdeeld over diverse groepen. Petra Lebesque herinnert zich die jaren vooral als een prettige periode. “Alles was nieuw en spannend. Je komt in een heel andere wereld, wordt volwassen en gaat eigen keuzes maken. Misschien wel iets minder braaf, maar dat hoort erbij. In die jaren deden kinderen nog op de zesde klas hun Plechtige Communie. Mijn moeder had een heel lief lichtblauw jasje voor mij uitgezocht. Heel leuk voor die gelegenheid, maar dat kon op het Thomascollege natuurlijk echt niet meer. De kleding daar was andere koek en paste echt bij die tijd van tweede helft jaren zestig. Op het Thomas liepen de leerlingen met wijde broekspijpen, grote zonnebrillen en wij als meiden begonnen te experimenteren met de eerste laagjes make-up. Ik heb er echt een fantastische tijd gehad. Volgens mij mochten de meeste docenten mij ook wel; al was ik misschien niet altijd de gemakkelijkste. Ik was een flapuit. Ja, dat zorgde er voor dat ik ook wel eens geschorst werd.”

[su_spacer size=”10″]

Het vroegere biologielokaal tegenwoordig in gebruik als tekenlokaal

Het vroegere biologielokaal tegenwoordig in gebruik als tekenlokaal

Docenten

Zoals zo veel mensen weet Lebesque zich veel leraren uit die periode nog helder voor de geest te halen. “Ja, de namen ken ik nog. Frans Halferkamps , Sjraar van der Zanden, Toon van de Ven en Mina Schreurs. Dat was toen de enige vrouwelijke docente. Maar zij gaf Grieks en Latijn en die lessen kreeg ik toen niet. Of die mensen ook bijnamen van ons kregen? Ja, natuurlijk! D’n Aap van Janssen voor Frans. ’T Strontje van Van Meegeren. Waarom die naam? Hij droeg altijd een drollenvanger. En dan was er nog De Mummie. Dat was mijnheer van den Berg. Die was lang, kaal en mager. Hij gaf Geschiedenis. Die man kon echt fantastisch vertellen. Met zijn verhalen had hij een hele klas van 30 leerlingen aan zijn lippen hangen. Iedereen vond het prachtig.” Geschiedenis was sowieso één van haar favoriete vakken. “Ja, maar ook Aardrijkskunde en de talen. Wis- en natuurkunde spraken mij veel minder aan. En bij Scheikunde vond ik alleen de praktijklessen leuk.”

[su_spacer size=”10″]

Echtgenoot

Het enorme aanbod aan jongens was voor de opgroeiende Petra Lebesque een extra dimensie die er voor zorgen dat ze prettige herinneringen aan deze periode heeft. Sterker: ze leerde op het Thomascollege zelfs haar echtgenoot kennen: Mat Lebesque. “Ik had hem al snel op de korrel. Hij was weliswaar 3.5 jaar ouder, maar ik vond het echt een mooie man. Hij viel namelijk ontzettend op met zijn lange donkere krullen. Iedereen sleurde in die tijd al met een gigantische boekentas. En hij? Mijnheer kwam altijd met een heel dun tasje het schoolplein opgelopen. Dan dacht ik bij mijzelf: die heeft toch ook zeker zes uur les. Wat zit er in dat tasje? Nee, ik durfde hem echt niet aan te spreken om dat te vragen. Hij stond bekend als een beetje rebels. Toen zijn vader in 1969 Prins bij Jocus werd, is hij op het Hofbal gewoon weggelopen. De hele familie was er, maar hij vond de sfeer niet leuk.” Toch lukte het Petra om contact te leggen. Mat Lebesque was op een feest van de bassist van het plaatselijk bandje (Belly Button) en via een vriendin ontstonden de eerste contacten. “Samen met haar gingen we wel eens naar hun optredens toe. Van mijn moeder moest ik altijd om 12 uur thuis zijn; anders kreeg ik huisarrest. En ik heb vaak huisarrest gehad….,” zo klinkt het met een grote lach. Petra wist dat Matje in het bezit was van een eigen auto en ze vroeg hem op de man af of hij haar naar huis wilde brengen. Aldus geschiedde. “Nee, toen is er nog niets gebeurd. Mat zette mij keurig voor de deur af, gaf me een hand en reed weer weg. Maar de basis was wel gelegd. Een paar maanden later slaagde ik er toch in hem beter te leren kennen door het lenen van de LP Tommy van de Who”

Zwangerschap

Haar doel was bereikt, maar de prille liefde was er mede debet aan dat Petra van school werd gestuurd. “Ik werd in 1972 zwanger van Matje en wij besloten samen het kindje te houden. Na overleg op school bleek dat uiteindelijk geen belemmering om verder te studeren. Mijn eerste zoon Sjeng werd in de zomervakantie geboren en mijn moeder had al aangeboden om voor hem te zorgen als ik op school zat. Toch was daar plots dat beruchte telefoontje dat ik na de zomer niet meer welkom was. Matje en ik hadden namelijk besloten om dan ook maar direct te gaan trouwen. Dat was een brug te ver voor het Thomascollege. Mijn zwangerschap was geen probleem, maar vanwege het huwelijk moest ik van school af. Toen de rector met deze mededeling naar mijn moeder belde, was zij het hier helemaal niet mee eens. Niet iedereen op school was het met die beslissing eens want op onze bruiloft zijn zelfs nog een aantal docenten geweest.”

Na haar vertrek bij het Thomascollege probeerde Petra Lebesque nog om het avond Atheneum te volgen, maar die school maakte ze niet meer af. “Op mijn 21e had ik drie kinderen. Dat vraagt om veel verantwoordelijkheid. Nee, daar heb ik nooit spijt van gehad. Ik had een fantastische jeugd en ben ook altijd graag naar school gegaan. Ja er werd ook wel eens gespijbeld want ik wilde van het leven proeven, maar aan de andere kant leerde ik ook graag. Met veel meisjes uit de periode heb ik nog regelmatig contact. Wij zien elkaar niet vaak want ze wonen verspreid over het land.” Als ze over die ex klasgenoten vertelt, verschijnt er weer even een ondeugende lach op haar gezicht. “Die anderen waren allemaal wel wat braver dan ik hoor. Ik was waarschijnlijk de meest aanwezige, maar altijd op een nette manier.”

Volgende week vertellen nog een aantal andere Venlonaren over de herinneringen aan hun middelbare schooltijd.

Fotografie: Leon Vrijdag
Tekst: Rob Buchholz

[su_spacer size=”10″]

  1. Peter Derks Reply

    Leuk verhaal. Ik ben zelf in ’66 op het Thomas begonnen. Ik zie Petra als brugpieper nog zó rondrennen daar. Ze was echt wel de “meest aanwezige” hoor 🙂 Vooral in en rond de noodlokalen op de Hogeweg tegenover vd Grinten. Meiden op onze school, tsjonge dát was wat! Ben ook in ’68 noodgedwongen overgestapt van HBS naar Atheneum. Pas in ’75 eindexamen gedaan. Het beviel me wel daar op ’t Thomas 🙂

  2. Paul Seuren Reply

    in miene HBS tiëd 1957/1963 (eine kiër blieve zitte, doubleren neumde ze det) waren d’r gen maedjes op ’t Thomas. We krege waal te maken met de ierste lieraresse, det vònde weej al spannend. Veur de vrouwelijke rollen in ’t schoëltoniël haole regiseur de Milt (pater Miltenburg biologielieraar) maedjes van ’t Marianum.’t Marianum liënde jònges van ’t Thomas. Ik heb dien prachtige verhaol met interesse gelaese. Tot gauw op òs CCC

  3. Peter-Paul Allard Reply

    Zeer herkenbaar verhaal. Ik heb bij haar in de klas gezeten. Petra was inderdaad een vrolijke flapuit. Ze moest/mocht meestal vooraan in de klas zitten: dan hadden de leerkrachten beter grip op haar (?). Naast Ans Janssen: ook een lachebek.
    Ik vond de aanwinst van de dames een zeer aparte en fijne aanvulling.
    Tineke Hermans had toen mijn speciale aandacht, na haar verhuizing naar Weert verloor ik haar uit het oog (en uit het hart).
    Mieke Hermans gaf dansles bij Jeanne van Rooy: wat kon zij dansen!! Zij had al goud!!!
    Florence Soree was altijd ongesteld als haar een les niet beviel: daar was geen maandelijkse periode aan te ontdekken!
    Ik kan helaas niet bij de reunie aanwezig zijn. Ik heb warme herinneringen aan die (flower-power) periode, de sfeer van het Thomascollege en de klasgenoten.
    Veel plezier gewenst eenieder op 4 april!!

  4. Peter-Paul Allard Reply

    Inderdaad leuk verhaal. Ik heb bij Petra in de klas gezeten. Zij was een vrolijke flapuit. Zij mocht/moest meestal vooraan in de klas zitten, zodat de leerkrachten haar beter in de gaten konden houden.
    Zij zat meestal naast Ans Janssen (komt ook op de reunie, zag ik).: ook een lachebek. Zij zorgden voor voldoende hilariteit.
    Inderdaad was Petra op jonge leeftijd al zwanger. In eerste instantie werd dat geaccepteerd door de school, en dat vond ik erg positief.
    Ik heb altijd begrepen dat vooral het daarop volgende moederschap de reden was van verwijdering van school. Dat vond ik onterecht, gezien de eerdere positieve opstelling. Petra is stilletjes vertrokken, en ze lijkt qua gezicht nog steeds op de periode vanaf 1965.
    Ik vond het een zeer prettige en spannende periode met meiden in de klas. Vooral Tineke Hermans trok mijn aandacht. Helaas verhuisde zij naar Weert, waarna ze uit mijn gezicht verdween (en ook uit mijn hart).
    Mieke Hermans gaf dansles bij Jeanne van Rooy. Wat kon zij dansen!!, Zij had ook al goud!!
    Florence Soree was altijd ongesteld als haar de lessen niet aanstonden. Daar was geen maandelijkse periode aan te ontdekken. Zij mocht dan de klas verlaten.
    Ik heb hele fijne herinneringen aan de periode van het Thomascollege, de sfeer van de flower power periode, en de sfeer in de klas.
    Ik ben helaas verhinderd 4 april, en wens jullie hele fijne, gezellige en hartverwarmende reunie!!

Plaats een reactie

*

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.